27 May 2011

මෙහෙමත් හීන ටිකක්


කලින් පෝස්ට් එකකදී මම නින්දෙන් ඇවිදින අපේ මල්ලි කෙනෙක් ගැන ලිව්වා. ඒ ලිපිය ලියාගෙන යද්දි මට සමහර කට්ටිය නින්දෙදි කරන වැඩ ටිකක් මතක් උනා.නින්දෙදි නිදා ගන්නවා ඇරෙන්න වෙන මොනවැ‍යි කරන්නේ කියලා සමහර අයට හිතෙන්න පුලුවන්. නෑ එහෙම නෙමෙයි. නින්ද ගියාට පස්සේ අපි හීනෙන් කරන දේවල්, සමහර විට හැබැහින් සිද්ධ වෙනවා.

උදාහරණයක් විදිහට දවසක් මම් දවසක් යාලුවෙක්ගේ ගෙදර ගිහින් රෑ නිදාගෙන ඉන්නැද්දි මාරම හීනයක් පෙනුනා. හීනේ මේකයි. මාරම ලස්සන කෙල්ලෙක් මගේ ලගට ඇවිත් කෑම බන්දේසියක තිබ්බ කෑම එකින් එක මට කවන්න ගත්තා. මමත් ඉතින් කෙල්ලෙක් නේ කවන්නේ කියලා පෙරේතකමට කනවා. ඒ කෑම ලස්සනට වගේ පෙනුනට මාරම තිත්තක් තියෙන්නේ. කෙල්ලෙක් කවන නිසා නොකා ඉන්නත් බෑ.මාත් කනවා. කෙල්ලට නොපෙනෙන්න කෙලත් ගහනවා. ඒකිත් අත අරින්නේ නෑ. මුලු බන්දේසියම මට කවනවා. මාත් හපලා කෙල ගහනවා.

කොහොමහරි උදේ වෙලා බලද්දි කෙල වලින් පිරිච්ච කොට්ටයක් උඩ මම ඔලුව තියාගෙන නිදි.හීනෙන් ගහපු කෙල හැබහින් කොට්ටේ උඩ. මාර හිරිකිතයි. ඊට පස්සේ කොට්ට උරය හෝදන්නත් උනා. අන්තිමේදී හීනෙන් කෑම කාපු හින්දා මට සතියක් යනකන් බඩේ අජීර්ණයකුත් හැදුනා.හිනෙන් කෑම කන්න හොද නෑ.

මේ වගේම වැඩක් මගේ යාලුවෙකුටත් උනා. මේකත් කොහෙද මන්දා යාලුවෙක්ගේ ගෙදර ගිහින් රෑ නිදාගෙන ඉන්නැද්දි මාරම ලස්සන බාත් රූම් එකක් හීනෙන් දැකලා. බාත් රූම් එක බිමට ටයිල් කරලා රත්තරන් වලින් කරාම දාලා රත්තරනින්ම බාත් ටබ් එකත් තියෙනවලු. මෙච්චර ලස්සන නාන කාමරයකට ආයෙම එන්න වෙන්නේ නැති හන්දා මේ අවස්ථාවෙන් උපරිම ප්‍රයෝජන ගන්න ඕනේ කියල හිතුන නිසා හිතේ හැටියට චූ කලා ලු. අන්තිමේ යාලුවා නැගිටින්නත් කලින්ම බෙඩ් ශීට් එක හෝදලා දැම්මලු.ඔන්න ආයෙත් කියන්නේ මේක මට වෙච්චි එකක් නෙමේ.

අපේ මල්ලි පොඩි දවස්වල අපේ අම්මා හීනෙන් මල්ලිව කොහෙන්ද මන්දා වැටෙනවා දැකලා දුවගෙන ගිහින් වැටෙන්න නොදී අතින් අල්ලගෙන ඉන්නවලු.මල්ලි අඩනවලු. ඒත් අම්මා වැටෙන්න නොදී අල්ලගෙන ඉන්නවලු. අම්මා අත තදකරගෙන අල්ලගෙන ඉදිද්දි මල්ලිට ඇහැරුනා ලු.කොහොමහරි මල්ලි අම්මව ඇහැරෙව්වට පස්සේ තමයි අපේ අම්මා මල්ලිව අතැරලා තියෙන්නේ.

මල්ලි ටිකක් විතර ලොකු උනාට පස්සේ මට තමයි මල්ලි එක්ක නිදා ගන්න උනේ.මල්ලිත් එක්ක ඉන්න එක ලේසි නෑ. ඒකා අංශක 180ක් විතර කරකැවිලා කනට පයින් ගහනවා. නිදාගෙන ඉන්න එකා උඩ ගිහින් ඇහැරෙන්නේ. මට හැමදාම මල්ලිගෙන් ගුටි කන්න බැරි නිසා ඒකත් එක්ක ඉන්න එක අතෑරලා දැම්මා.

ඔය වගේ සමහර දාට නින්දෙදි දුක හිතෙන වැඩ සිද්ධ වෙනවා. ඔහොම දවසක් මටත් මොකකට හරි දුක හිතිලා පොලොවේ පස් කකා ඇඩුවා. අනිතිමේ ඇහැරිලා බලද්දි ඇත්තටම අඩපු කදුලුත් තියෙනවා.

ඔය කවුරු එක්ක හිටියත් අපේ අප්පච්චිත් එක්ක ඉන්න එක ලේසි නෑ. අපේ අප්පච්චි මුනින් අතට නිදා ගත්තොත් එදාට යකෙක් ඇවිත් පිට උඩ නැගලා හිර කරනවලු. අප්පච්චි මර ලතෝනි තියනවා. ඔහොම දවසක් රෑක ලතෝනි තියලා අහල පහල ගෙවල් වල මිනිස්සුත් දුවගෙන ආවා. අම්මෝ එහෙමත් කෑගැහිල්ලක්. ඒ කෑගැහිල්ල අහගෙන හිටියාම ඇගේ ලේ වතුර වෙනවා. ඒ නිසා අප්පච්චිව පන්සිල් වල පිහිටුවලා නිදා ගන්න දෙනවා.එතකොට මේ කිසිම එකක් නෑ.

පාන්දරට දකින හීන හැබෑවෙන්න ලොකු ප්‍රවනතාවක් තියෙනවා. ඇයි කියලා නම් දන්නේ නෑ. හීනෙකින් තමන්ගේ දත් ගැලවෙනවා එහෙම දැක්කොත් එදාට තමන්ගේ නෑදෑ කෙනෙක් නැති වෙනවා ලු. මමත් දවසක් දැකලා එහෙම නෑදෑ කෙනෙක් නැති උනා.

24 May 2011

නින්දෙන් ඇවිදීම

මේ දවස්වල විශ්ව විද්‍යාල ආචාර්යවරු පඩි වැඩිවීමක් ඉල්ලලා අඛණ්ඩ වර්ජනයක් හින්දා අපට තියෙන්න තිබ්බ විභාග ඔක්කොම අවලංගු උනා. ඒ නිසා අවුරුදු හතරකට විතර පස්සේ වෙසක් එකට ගෙදර යන්න පොඩි නිවාඩුවක් ලැබුනා. ඒ නිසා පහුගිය දවස් ටිකේ ගෙදර ගිහින් ආවා. මේ වෙනකොටත් එයාලගේ ඉල්ලීම ලැබිලා නැති නිසා වර්ජනය නවතින පාටක් නම් නෑ. අපරාදේ මේ විභාගෙන් පස්සේ අවුට් වෙන්න තිබ්බ එකත් කල් ගියා.ගෙදර ගිහින් එද්දි ඉලංදාරියා අයියත් අපෙන් සදහටම සමු අරන් දුර ගමනක් යන්න ගිහින්.

ගෙදර ගිහින් ඉන්නැද්දි අපේ පුංචිගේ පුතාට අරුම පුදුම ලෙඩක් හැදිලා තිබ්බා. ඒක තමයි හීනෙන් ඇවිදින එක. මම හිතන් හිටියේ ඒ මල්ලි හීනෙන් ඇවිදින්නේ රෑට විතරයි කියලා. බැලින්නම් මූ දවල් නිදාගත්තත් ඇවිදිනවා. මම් ඉතින් ඒකව ලගට කතා කරලා පොඩ්ඩක් අහලා බැලුවා මොකද එහෙම ඇවිදින්නේ කියලා.

ඒ මල්ලි නම් කිව්වේ නිදාගෙන ඉන්නැද්දි එකපාරටම නැගිටින්න හිතෙනවා එහෙම්ම නැගිටලා යනවා. ඒක එයාවත් දන්නේ නෑ කියලා.මේ වැඩේ ඉස්සර ඉදන්ම තිබ්බේ නෑ. දවසක් අපේ බාප්පා මස් බැඳුම් තියෙන බත් එකක් කන්න ගෙනත් දීලා තියෙනවා. ඒක කාපූ දා ඉදන්ම මේකා හීනෙන් ඇවිදින්න අරගෙන. එදා ඒ කෑම එක කාපූ දවසේ රෑත් හීනෙන් ඇවිදලා දොර ඇරන් යන්න හදලා තියෙනවා. බාප්පා දැකලා තමයි නවත්තගෙන තියෙන්නේ.

අපේ මල්ලිලාට උගන්වලා තියෙන විදිහට අපේ නින්ද නොකඩවා නිදාගන්න එකක් නෙමේ ලු. ඒකට කියන්නේ sleep Cycle එකක් කියලලු. අපි නින්දට යද්දි මිනිත්තු 90ක sleep Cycle එකක් විදිහට ලු නිදා ගන්නේ. සාමාන්‍ය මනුෂ්‍යයෙක් දිනකට පැය හයක්වත් නිදා ගන්න ඕනෙලු. ඒ කියන්නේ sleep Cycle 4ක් විතර. මෙහෙම එක sleep Cycle එකක් තුලදී විනාඩි 65ක් හෝ 70ක් NREM (Non- Rapid Eye Movement) විදිහට නිදා ගන්නවලු. ඒ කියන්නේ හීන දකින්නේ නැති, හර්ද ස්පන්දනයයි හුස්මගැනීමේ වේගයයි සාමාන්‍යයෙන් අඩු නින්දකට.

ඊට පස්සේ තමයි REM (Rapid Eye Movement) එහෙමත් නැත්නම් අපි හීන දැක දැක නිදා ගන්නේ. එතකොට අපේ ඇස් ඉක්මනින් එහා මෙහා චලනය වෙනවා. ඉතාම වේගයෙන්. ඒකයි මේ නිදි චක්‍රයේ ඉතුරු මිනිත්තු කීපයට Rapid Eye Movement නින්දක් කියලා කියන්නේ. (මිනිත්තු 20ක් 25ක් විතර). ඒ කියන්නේ අපි නිදා ගන්නකොට හැම තිස්සෙම හීන දකින්නෙත් නෑ. නිදාගත්තු එකෙක්ගේ ඇස් ඉක්මනින් එහා මෙහා යනවනම් ඌ ඉන්නේ මේ අවස්ථාවේ.

කොහොමහරි නිදි චක්‍රයේ මොන කොටසකින් හරි අරූ නැගිටලා ඇවිදිනවා. එච්චරයි මං දන්නේ. දවසක් මම් පුංචිටත් කියලා මේකා නින්දෙන් ඇවිදින්නේ කොහෙද කියලා බලන්න, මූ නිදා ගත්තට පස්සේ කාමරේ දොර ලග මුර තියාගෙන හිටියා. මට දොර මුල්ලේ දි නින්ද ගියපු වෙලාවක මේකා නැගිටලා ගිහින්.

මෙහෙම නින්දෙන් ඇවිදින කෙනෙක්ට ගමන් කරන මාර්ගය හොයා ගන්න එක ප්‍රශ්නයක් නේද ? ඒකට එයාලා පාවිච්චි කරන්නේ දවල් කාලයේ මතකය. දවල් කාලයේ එයා ඇවිදින කොට ගමන් කරන තැන් හරියට චිත්‍රයක් වගේ මතකයට නැගෙනවා. කාමරේ දොර තියෙන තැන, දොරේ අගුල තියෙන්නේ කොච්චර උසකින්ද කියන එක එහෙම දවල් කාලයේදි දැකලා දැකලම මතකයේ තියෙනවා.ඒ නිසා ඉතාම පහසුවෙන් නැගිටලා යන්න පුලුවන්.

මෙහෙම හිතමු. ඔයවගේ නින්දෙන් නැගිටින කෙනෙක්ව වෙන ගේක නිදි කෙරෙව්වොත් (තමන්ට හුරු පුරුදු නැති) එයාට එච්චර දුරක් ඇවිදින්න බෑ.අඩුමගානේ බිත්තියක හැප්පිලා හරි ඇහැරෙනවා. ඒක වෙන්නේ අදාල කෙනාගේ දවල් කාලේ මතකයේ ඒ තැන නැති නිසා. (ඒ මල්ලිගේ ගෙදර නිදා ගත්තොත් යස අගේට නැගිටලා ඇවිදිනවා. අපේ ගෙදර හිටියොත් එහෙම නැගිටලා ඇවිදින්න බෑ. මොකද අපේ ගෙදර එච්චර හුරු නෑ. මල්ලිගේ මතකයේ නෑ)

ඒ නිසා මුන් නිදා ගත්තට පස්සේ දොරට පුටුවක් හරි හරස් කරලා මාර්ගය අහුරලා තියන්න ඕනේ. මේක ලෙඩක්. මේකට බෙහෙත් එහෙමත් තියෙනවා. ඒ නිසා දොස්තර කෙනෙකුට පෙන්වන එක තමයි කරන්න ඕනේ.

කොහොමින් කොහොමහරි මේ මල්ලි දැන් නිදා ගන්න පුදුම බයක් තියෙන්නේ. දවල්ට නිදා ගන්නවා තියා ඇදක් දැක්කත් හෙනම බයක් තියෙන්නේ.මට නම් හිතෙන්නේ මේක ලෙඩකට වඩා අමනුශ්‍ය බැල්මක් වගේ එකක් කියලා.

----------------------------------------------
ප.ලි - මේ මලයව මනෝ වෛද්‍යවරයෙක්ට පෙන්වන්න වැඩ මේ දවස්වල කෙරීගෙන යනවා. මම කියපු ඒවයින් නොතේරෙන තැනක් තියෙනවනම් පහලින් කමෙන්ට් කරන්න. මාත් හොයලා කියන්නම්.මේ කතාව ලියන්න හිතුනේ නදී අක්කගේ හීනෙන් පාවෙන කතාව කියෙව්වට පස්සේ.

23 May 2011

25වෙනි සංවත්සරය අදයි.


අද දවස අපේ ගෙදර අයට නම් විෂේශ දවසක්. විෂේශත්වය තමයි අපේ අම්මගෙයි අප්පච්චිගෙයි 25වෙනි විවහා සංවත්සරය යෙදිලා තියෙන්නේ අද. 25වෙනි විවහා සංවත්සරයට රිදී ජුබිලිය කියලත් කියනවලු. මම නම් ඒක හරියටම දන්නේ නෑ. මේ දවස්වල කැම්පස් එකේ විභාගේ නිසා ගෙදර යන්න නම් උනේ නෑ. නමුත් මම අම්මට දුරකතන ඇමතුමක් අරන් සුභ පැතුවා. සුභ පතලා ඉවරවෙලා අපේ අම්මගෙන් පොඩි සම්මුඛ සාකච්චාවක් ගත්තා අවුරුදු විසි පහක් ආ ගමන් මග පිලිබද අහගන්න.

අම්මා කිව්වේ, අපේ අප්පච්චි හරි සරල සරල මනුස්සයෙක්. වැඩිය අනන් මනන් හොයන්නේ නෑ.කාටත් කරදරයක් නැතුව තමන්ගේ පාඩුවේ වැඩ ටික කරගෙන ඔහේ ඉන්නවා. ඒවගේ මනුස්සයෙක් එක්ක ජීවත් වෙන්න හරිම ලේසියි. ඔන්න ඔය ටික තමා අම්මා කිව්වේ. ඒ කතාව නම් ඇත්ත. අපේ අප්පච්චි අලුත් ඇදුමක් උනත් ගන්නේ එක්කෝ අලුත් අවුරුද්දට නැත්නම් නත්තල් කාලෙට. ඒකත් අපි බලෙන්ම වගේ අරන් දුන්නොත් තමා. එයාට ඒවා ඕනේ නති උනාට අනිවාර්යෙන්ම අපිට ඇදුම් මහලා දෙනවා. ඔයවගේ ගොඩක් දේවල් තියෙනවා අප්පච්චි ගැන කියන්න.

අපේ අම්මා කියන විදිහට අපේ අප්පච්චි අවුරුදු 16 ඉදන්ම පොහොර සංස්ථාවක වැඩ කරලා තියෙනවා.මොකද අපේ අප්පච්චි තමයි දරුවෝ හත් දෙනෙක් හිටපු එයාලගේ පවුලේ වැඩිමලා. පවුලේ අගහිගකම් පිරිමහන්න එයා අවුරුදු 16 ඉදන්ම රස්සාවක් කරලා තියෙනවා.අපේ අම්මව කසාද බදින දවස් වලත් ඔය රස්සාවමලු කරගෙන ඉදලා තියෙන්නේ.

අම්මයි අප්පච්චියි කසාද බැදලා තියෙන්නේ විවහා යෝජනාවකින්. මොකද අපේ අප්පච්චිට ඒ වෙනකනුත් කෙල්ලෙක් ගැන හිතිලා නෑ. (හරියට මට වගේ.තාම කෙල්ලෙක් ගැන හිතිලා නෑ. :)) ඒ වෙනකොට අපේ අම්මා ගාමන්ට් එකක රස්සාවක් කරනවා.ගොඩක් දවස්වල අපේ අප්පච්චි වැඩ ඇරිලා අම්මා වැඩ කරපු ගාමන්ට් එක ලගට එනවාලු අම්මව බලන්න.ඊට පස්සේ දෙන්නා කතා කර කර එනවාලු අම්මාලෑ ගෙදෙට්ට හැරෙන පාර වෙනකන්. ඒ වෙනකොට අපේ අප්පච්චිගේ දවසේ පඩිය රු. 180ක් විතර වෙච්චි හන්දා මොනවාවත් අරන් එන්න වෙන්නේ නෑලු. මොකද ඉතින් ගෙදරට කීයක් හරි දීලා අතට ඉතුරු වෙන්නේ පොඩි ගානක් හන්දා.

දෙන්නා කසාද බැන්දට පස්සෙත් අම්මා මේ ගාමන්ට් රස්සාවට ගිහින් තියෙනවා. කොටින්ම මාව ලබෙන්න ඉන්නැද්දිත් අම්මා ගාමන්ට් එකක ඇදුම් මහනවා.මල්ලිව ලැබෙන්න ඉන්න දවස්වල තමා අපේ අප්පච්චිගේ රස්සාව උනත් ස්ථිර උනේ.ඒ උනාට මං ඉස්කෝලේ තුන වසරට විතර යනකන් අම්මා රස්සාවට ගියා. අන්තිමේදි මාවයි මල්ලි ගැනයි බලන්න වෙන්නේ නැති හන්දා අම්මා රස්සාව නැවැත්තුවා.

ඊට පස්සේ අම්මයි අප්පච්චියි දෙන්නම ගොඩක් උත්සහ කලේ මටයි මල්ලිටයි හොදට උගන්වන්න. අද වෙනකොට ඒ දෙන්නගේ හීන ගොඩක් ඉශ්ට වෙලා තියෙනවා. ඒ හින්දා අවුරුදු 25ක් ගෙවෙන මේ මොහොතේ ඒ දෙන්නට තියෙන ලොකුම සතුටත් ඒකයි.

අපේ අම්මටයි අප්පච්චිටයි නිදුක් නිරෝගි සුව පතමින් මේ ලිපිය නිමා කරනවා. !!!!!


මේ ඉන්නේ අපි කට්ටිය.වම් පැත්තේ තියෙන්නේ අපේ අම්මාගෙයි අප්පච්චිගෙයි වෙඩින් ෆෝටෝ එක. දකුණු පැත්තේ ඉන්නේ මමයි මල්ලියි. උසට උසේ ඉන්නේ අපේ මලයා. නිල් පාට ශර්ට් එකක් ඇදලා ඉන්නේ මං.

12 May 2011

පාඩම් කිරීම හා මතක තබා ගැනීම


ඉස්සර ඉදලම පාඩම් කරන්න, පාඩම් කරපු දෙයක් මතක තියා ගන්න පුදුම විදිහේ ක්‍රම තමයි පාවිච්චි කරලා තියෙන්නේ. සමහරුන්ට නම් කොච්චර පාඩම් කලත් මතක හිටින්නේ නෑ. ඒත් සමහර අයට නම් එකපාරක් පාඩම් කරපු ගමන් මතක හිටිනවා. එහෙම වෙන්නේ පෙර පිනකට වෙන්න ඇති. මටනම් කවදාවත් අහගෙන ඉන්න දෙයක් මතක හිටින්නේ නෑ. එහෙම මතක හිටියොත් ඒ කලාතුරකින්. මට පාඩම් හිටින්නේ කොලයක ලියපු දෙයක් මම ආයෙම ලිව්වොත් විතරයි.

ඉස්සර අපේ අම්මලා අප්පච්චිලාගේ කාලවලදී පාඩම් කරනකොට නින්ද යනවනම් වතුර බේසමක කකුල් ඔබාගෙන තමයි පාඩම් කරන්නේ. එතකොට නින්ද යන්නේ නෑ.ඔහොම වතුර බේසම් වල බැහැලා පාඩම් කරන එක ඇස්වලට හොද නෑලු.

අපේ අප්පච්චිලාගේ ගමේ මිනිස්සු ළමයින්ට පාඩම් අමතක වෙනවට එහෙමත් නැත්නම් අමතක වීමේ ලෙඩේට තලගොයින්ගේ දිව කපලා දෙනවා කන්න. කන්න කිව්වේ කන්නම නෙමෙයි ගිලින්න. තලගොයි මස් නම් මිනිස්සු උයලා කනවා. මේක උයන්නෙත් නැතුව කට ඇරලා එකපාරටම ගිලින්න ඕනෙලු. එහෙම ගිල්ලම පාඩම් කරනදෙයක් උනත් හොදට මතක හිටිනවලු. කොහොමහරි ඔය වැඩේ හින්දා අප්පච්චිලාගේ ගමේ බේතකටවත් තලගොයෙක්ව හොයාගන්න බෑලු. පොඩි එකෙක්ට උනත් තලගොයෙක්ව බලන්න වෙන්නේ රූපයකින් ලු.ඒ තරමටම තලගොයි වද උනාලු.මෙවුන් කොහොම ගිලිනවද මන්දා මටනම් අහද්දිත් හිරිකිතයි.

අපේ ගෙවල් පැත්තේ නම් සමහරු කරන්නේ පාඩම් කරන ඒවා මතක හිටින්න සරස්වතී යන්ත්‍රය හදලා ඒක කරේ එල්ලගන්නවා. එතකොට මතක හිටිනවලු.කොච්චර මතක හිටින්න වැඩ කලත් පාඩම් කරන්නේ නැත්නම් වැඩක් තියේ යෑ.

සමහරවෙලාවට පාඩම් කරලත් මතක හිටින්නේ නැත්නම් "ඥාන පටි" කියලා බස් ටිකට් එකක් සයිස් හින්නිකිතර කොලේක කූබි අඩු සයිස් අකුරුවලින් ලියලා ඒක විභාගෙට අරන් යන සිරිතකුත් තියෙනවා. අරන් ගියාට ඕක බලද්දි මාට්ටු උනොත් තමයි වැඩේ.

මම නම් හිතන් හිටියේ උසස් පෙලින් පස්සේ මේ විදිහට පාඩම් කරන එක නම් අඩු ඇති කියලා. නමුත් කැම්පස් ආවට පස්සේ තමයි දන්නේ ඒකේ අඩුවක් නෑ කියලා.මම අදුරන මෙඩිකල් ෆැකල්ටි වල යාලුවෝ නින්ද යන එක වලක්වන්න පෙති හිටන් ගන්නවා.

කට්ට්ටියට මතකද දන්නේ නෑ කාලයක් මුලු ලංකාවටම සීත කාලගුණයක් තිබ්බේ. අන්න ඒ දවස්වල අපේ හොස්ටල් එකක් යාලුවෙක් නින්ද යන එක වලක්වන්න අපූරු වැඩක් කලා.ඒ දවස්වල සීතල හින්දා ඇහැරන් ඉන්න මාරම අමාරුයි. මේ යාලුවා හිටපු හොස්ටල් එකේ මැද මිදුලක් තියෙන එකක්. මැද මිදුලක් තියෙන හන්දා බැල්කනි එකක් තියෙනවා ඒ බැල්කනියට යකඩ බට වලින් හදපු අත්වැටක් තියෙනවා. පාන්දර කිට්ටුවට පින්න වැටිලා මේ අත්වැට අල්ලන්න බැරි තරම් සීතලයි. අපේ යාලුවා කරන්නේ නින්ද යාගෙන වගේ එනකොට මේ අත්වැට ගාවට එනවා. ඇවිත් වටපිට බලලා කවුරුත් ලග පාතක ඉන්නවද කියලා බලනවා. කවුරුත් නැත්නම් ඒකගේ සරම උස්සලා එකපාරටම පස්ස පැත්ත අර අත්වැටේ ගාවන
වා.

එකපාර
ටම පස්ස පැත්තට සීතල දැනෙන හන්දා ආයේ පැයකට දෙකකට නින්ද යන්නේ නෑලු. අත්දුටුවයි ප්‍රත්‍යක්ෂයයි. ඇහින් දුටුවයි !!!!!
ඒකා නිකන් මේ වැඩේ කරන්නේ කෙමක් කරනවා වගේ. කතානොකරම හොරෙන්ම වගේ ඇවිත් මේ වැඩේ කරන්නේ.
(සීතල වෙච්ච යකඩ බට හොයාගන්න බැරි නම් අයිස් කැට පුරවපු බෑග් එකක් උනත් අවුලක් නෑ. :))

11 May 2011

අඩුවියදම් ගුවන් ගමනකට

මම් තුන්වෙනි වසරේ ඉන්න දවස්වල අපේ බැච් එකේ යාලුවෙක් ගේ මලගමකට ගියා. නැති උනේ ආච්චිද සීයාද කියලා මතක නෑ. කොහොමහරි මලගෙදර ගියා. යාලුවාගේ ගෙවල් තිබ්බේ ගලේවෙල පැත්තේ. අපි සේරම බස් එකක තමයි මලගෙදර ගියේ. මල ගෙදරින් රෑට කෑමත් ලැබුනා. මම දැකපු දෙයක් තමයි ගම් වල මල ගෙයක් උනාම මලගෙදරට එන අයට කන්න බොන්න දෙනවා. අපේ පැත්තේ එහෙම දෙන්නේ නෑ. කොටින්ම මල ගෙදරට එන අයට බීම එකක් බිස්කට් එකක් වගේ තමා දෙන්නේ. ඒ හොද පුරුද්ද ගම්වල තාම තියෙන එක නම් වටිනවා.

කොහොමහරි අපිත් මලගෙදරින් එහෙම කාලා, කාපු ගමන් එන එක හරි නැති හන්දා ටික වෙලාවක් හිටියා. එහෙම ඉදිද්දි කට්ටිය පොඩි පොඩි සෙට් හැදිලා තැන් තැන් වල එක එක කතා කියනවා. තවත් සමහරු කාඩ් ගහනවා. තවත් කට්ටිය කැරම් දාම් වගේ සෙල්ලම් කරනවා. මමත් නිකන් ඉන්න එකේ කතාවක් අහන්න කියලා එක සෙට් එකකට කිට්ටු උනා. එතන හෙනම තර්කයක් ගිහින් කට්ටිය උඩ බිම බල බල ඉන්නවා. මොකෙක්වත් කතා නෑ.

කතාව මේකයි. ෆ්ලේන් එකක් උදේම ගුවන් ගත කරලා අහසේ එකම තැන නවත්වලා තියනවා.හවස් වෙද්දි ආයෙම පොලවට බානකොට පෘථුවිය කරකැවෙන නිසා වෙන රටකට ගොඩ බානවාලු. මෙහෙම හිතමුකෝ ෆ්ලේන් එකක් උදෙන්ම කටුනායක ගුවන් තොටුපොලෙන් ගුවන්ගත කරලා අහසේ එකම තැන නවත්වලා තියාගෙන ඉන්නවා.පෘතුවිය කැරකෙන හින්දා හවස් වෙද්දි ඒ ෆ්ලේන් එක තියෙන්නේ ඇමරිකාව වගේ වෙන රටකට උඩින්ලු. ඊට පස්සේ ෆ්ලේන් එක ඇමරිකාවට ගොඩ බානවා ලු. මෙහෙම කරද්දි ඉන්ධන වැයවීම ගොඩක් අඩුයි ලු. කොටින්ම ෆ්ලේන් එක උඩ නවත්වගෙන ඉන්න එකට විතරයි නේ තෙල් පිච්චෙන්නේ. කොහොමද ඒකගේ ටිකිරි මොලේ !!!!!

ඔන්න ඕකයි කතාව. එක කට්ටියක් ඔය තර්කේ වැරදියි කියනවා. තව කට්ටියක් හරියි කියලා කියනවා.ඔය කතාව කියපු එකාගේ බාප්පා කෙනෙක් අපේ ෆැකල්ටියේ අචාර්යවරයෙක්. ඌ ටක්ගාලා බාප්පට කෝල් එකක් අරන් මේ කතාව ඇහුවා. බාප්පා දන්නවානේ මිනිහගේ හැටි. ඒ නිසා උත්තරයක් නොදී මග ඇරියා.

ඔයවගේ තව කතාවක් මතක් උනා. ඒකත් මලගෙදරකදි කවුරුහරි කියපු හෙනම බොරුවක්. මේ කතාව කියපු එකා ඉන්නේ ටිකක් කලෑ බද පැත්තක. දවසක් මේකාගේ ගෙවල් ලග කැලෑවට හෙලිකොප්ටර් එකක් කඩාගෙන වැටිලා. මාරම සද්දයක් එනවාලු. මූත් ගිහින් බලලා මොකෙන්ද මේ සද්දේ එන්නේ කියලා. බලද්දි හෙලිකොප්ටර් එක කැලෑවකට කඩාගෙන වැටිලා හෙලිකොප්ටරේ ෆෑන් එක ගස්වල හිරවෙලා ලු.හෙලිකොප්ටර් එකේ එන්ජිම ඒත් වැඩ කරනවලු. හෙලිකොප්ටර් එකේ ෆෑන් පෙති ගස්වල හිරවෙලා තියෙන හන්දා හෙලිකොප්ටර් එක, පෙති කැරකෙන පැත්තට විරුද්ධ පැත්තට කැරකැවෙනවලු. ඒකෙන්ලු අර සද්දේ ආවේ.පට්ට පල් බොරුවක් නේ !!!!!!

කොහොමහරි එදා රෑ වෙලා අපි ආයෙම හොස්ටල් එකට ආවා. මොකද ඒ දවස්වල විභාග තිබුන හන්දා.නැත්නම් උදේ වෙලා තමයි එන්න හිතාගෙන හිටියේ. හොස්ටල් එකට ඇවිල්ලත් කට්ටිය කතා කරේ අරූගේ ගුවන් ගමන ගැනයි. ඇත්තටම ඒකා කියන විදිහට කරන්න පුලුවන් නම් හොදයි.
මේකා පාඩම් කරද්දි කරපු කෙමක් තියෙනවා. ඒක ඊලග පෝස්ට් එකේ දාන්නම්.