ජීවන ගමනේ තවත් එක් සංධිස්ථානයක්

අද දවස මගේ ජීවිතයේ වෙනසක් ඇති කරපු දවසක්. ඒකට මූලිකම හේතුව වෙන්නේ මගේ විවාහය සිද්ධ වෙන්නේ අද වීමයි.  මගේ විවාහය සිදු වෙන්නේ මොරටුව විල්ලෝරාවත්ත කාර්ලෝ බ්‍රෝමියෝ දේවස්ථානයේදි.

උදේ 8ට තමයි දේව මෙහෙය පැවැත්වෙන්නේ.

පුංචි කාලේ අහපු ගීයක්

පහුගිය මාසේටම ලියන්න උනේ එකම එක ලිපියක් විතරයි. ඒ තරමටම අපේ ඔපීසියේ වැඩ තිබුනා. අලුත් පරිගණක භාෂාවක් ඉගෙන ගන්න සිද්ධ වෙච්ච නිසා ඒ කාලය ඉගෙනීමේ කටයුතු වලට වැය කරන්න සිද්ධ උනා.

දැන් ආයෙම පොඩි විවේකයක් ලැබුනා. ඒ නිසා මොනවා හරි බ්ලොග් එකේ කුරුටු ගාන්න ඕන කියලා මේ පැත්තට ගොඩ උනා.

ඒති ඉතිං ලියනවයි කිව්වට ලියන්නත් මොනවහරි දෙයක් තියෙන්න එපා ය. ඔහොම හිත හිත ඉන්නකොට තමයි ගොසිප් අඩවියක තිබා මෙන්න මේ ලිපිය දැක්කේ.

මතකද අපි පොඩි දවස්වල ගායනා කරපු මොනවද මුත්තේ මොකද අරන්නේ ගීය.... ? මුලින්ම ඒ ගීයේ පද ටික මතක් කරගෙන ඉමුකෝ.. මෙන්න එහෙනම් මේ ගීයේ පද මාලාව.



ළමයා - මොනවද මුත්තේ මොකද කරන්නේ
            මොකටද ඔබ ඔය බිම හාරන්නේ

සීයා - නුඹටත් ලමයෝ නොපෙනේ නොසිතමි
         අඹ ඇටයක් සිටුවන්නට හාරමි

ළමයා - දුකසේ සිටුවා අඹ ඇටයක් අද
           එක අඹයක්වත් කන්න ලැබේවිද

සීයා - මම ලමයෝ මින් අඹයක් නොපතමි
         යුතුකම පමණක් ඉටුකොට තබනෙමි

ළමයා - තමන්ට නොලැබෙන දේකින් ලෝකෙට
            කරන්න හැකිදේ නොම තේරෙයි මට

සීයා - පුදුමයි ලමයෝ නුඹෙ ඔය අදහස
        හැදුනොත් ඔහොමට නුඹටම වෙයි දොස

ළමයා - පෙර උන් අය සිටවූ අඹගස් වල
           ඵලයෙන් අප කවුරුත් ලබනෙමි පල

සීයා - අපෙන් පසුව එන අයටත් එම ඵල
         ලැබෙන්න සැලසුම අපගේ යුතුකම

ළමයා - ඒ යුතුකම හොඳ හැටි දැන ගත්තෙමි
           ආයුබොවන් මුත්තේ මම යන්නෙමි
           ආයුබොවන් මුත්තේ මම යන්නෙමි
           ආයුබොවන් මුත්තේ මම යන්නෙමි
ඒ දවස්වල අපි හරි ආසාවෙන් ගායනා කලා මතක ඇති නේ. ඒ ගීයේ පද මාලාව හරිම සරලයි. ඒ වගේම ගායනා කරන්න්නත් ලේසිම තාලයක් තියෙන්නේ. ඒ වගේම මේ ගීය ටිබෙට් ජාතික ඇස් මහින්ද හාමුදුරුවන්ගේ ගේය පද රචනයක්.

පොලොව හාරමින් ඉන්න මුත්තව දකින්න මුනුපුරා මුත්තා ඉන්න දිහාවට යනවා. ගිහින් අහන්නේ මොනවද මුත්තේ මොකද කරන්නේ කියලා. ඊට පස්සේ ඒ දෙන්නා අතරේ ගලා යන සංවාදය තම මේ ගීයෙන් ඉදිරිපත් කෙරෙන්නේ.

මේ ගීය සරල උනාට ඒ ගීය තුලින් ඉදිරිපත් කරන අදහස සුලුපටු නෑ..

තමන්ට කවදාවත් මේ අඹ පැලයෙන් අඹ කන්න ලැබෙන්නේ නෑ කියලා හිතලා අඹ පැලය නොහිටවා උන්නා නම් කවදාවත් අනාගත පරපුරට අඹ ගහක් ලැබෙන්නේ නෑ.. නමුත් මුත්තා තමන්ට නොලැබුනත් අනාගතය බාර ගන්න එන කවුරු හරි මේ ගහෙන් ප්‍රයෝජන ගනියි කියලා හිතලා තමන්ගේ යුතුකම ඉටු කරනවා. මේ ගීයෙන් ඉදිරිපත් කරන අදහසත් මේකමයි.. තමන්ට නොලැබුනත් තමන්ගෙන් රටට විය යුතු යුතුකම් ඉටු කරන්න කියන පුංචි ඉල්ලීම මේ ගීය පුරාම තියෙනවා.

කාලෙකට පස්සේ මේ ගීයේ වචන ටික ඇහුවත් ඒ දවස්වල විඳපු රසයම තාම මේ ගීයේ ඉතුරු වෙලා තියෙනවා. යුතුකම් ගැන කියවෙන මේ අපූරු ගීය ඔයාලත් පොඩි දවස්වල අහලා ඇති...

එහෙනම් මම ගියාවේ. වෙලාව තියෙන හැටියකට ලියන්න කියවන්න එන්නම්. ජය වේවා !!

උලමගේ රාත්‍රිය

මේ සැප්තැම්බර් මාසය... වෙනත් විදිහකට කියනවා නම් සාහිත්‍යය මාසයයි.

සාහිත්‍යය මාසය වෙලත් පොතක් ගැන ලිපියක් ලියවුනේ නැත්තං ඒක ලොකු අඩුවක් කියලා හිතුන නිසා අද ලිපිය පොත් වලට වෙන් කලා.පොත් කියලා බහු වචනයෙන් කිව්වට මම අද ලියන්න යන්නේ එක පොතක් ගැන.

පොත තමයි භද්‍රජි මහින්ද ජයතිලක මහත්මයාගේ උලමාගේ රාත්‍රිය. මේ පොත විතරක් නෙමේ එතුමා ලියපු අනිත් භීෂණ නව කතා ටික මම කාලයක් තිස්සේ හොය හොයා හිටියේ.

ඒ පොත් සෙට් එකෙම පිටපත් සේරම අලෙවි වෙලා අවසන් නිසා කොහෙන්වත් හොයාගන්න බැරි උනා. ඉතින් මම භද්‍රජි මහත්මයාට ඊ මේල් පණිවිඩයක් යවලා ඇහුවා මේ පොත් සෙට් එක ආයේ මුද්‍රණය කරන්නේ නැද්ද කියලා.

මගේ ඊමේල් පණිවුඩයට එතුමා ප්‍රතිචාර දක්වලාත් තිබුනා. ඒ ප්‍රතිචාරයේ තිබුනේ ඒ පොත් සෙට් එකම නැවත මුද්‍රණය කරන්ඩ අදහසක් තියෙනවාය. ඒත් ඒක ළඟදි කරන්න පුලුවන් වේද දන්නේ නෑයි කියලා. අයේ ඉතින් මොනා කරන්නද... කවදාහරි ඒ ටික හොයාගන්ඩ පුලුවන් වෙයි කියලා හිතාගෙන උන්නා.

භද්‍රජි මහින්ද ජයතිලක මහත්මයා ගැන යමක් කියනවා නම් එතුමා විවිධ ක්ෂේත්‍ර ගණනාවක දක්ෂතා පෙන්නපු පුද්ගලයෙක්.. චිත්‍ර කළාව, සංගීතය වගේම ලේඛන කළාව වගේ විවිධ කුසලතා ගණනාවක් තියෙන පුද්ගලයෙක්. කොටින්ම රටට පහල වෙච්ච සම්පත්ධාරි පුද්ගලයෙක්.

භද්‍රජි මහත්මයාව මම මුලින්ම හදුනාගත්තේ ඉස්කෝලේ යන දවස්වල කියවපු බඹරවිලේ හොල්මන කියන පොතෙන්. ඒක එතුමා සදහන් කරන විදිහට භීෂණ නවකතාවක්. අපේ වචනයෙන් කියනවා නම් භය හිතෙන කතාවක්.

මේ කතාව ලියලා තියෙන රටාව නිසා එක හුස්මටම පොත ඉවර වෙනකන්ම කියවන්න හිතෙනවා. ඒ වගේම ලොකු කුතුහලයකින් කියවගෙන යන්න හිතෙන විදිහේ කතාවක්. මේ කතාව කියෙව්වට පස්සේ මට එතුමා ලියපු අනිත් භීෂණ නවකතා ටික හොයගෙන කියවන්න තරම් ආසාවක් ඇති උනා. ඒ නිසා මමයි අපේ මලයයි ඒ පොත් ටික හොය හොයාගෙන කියෙව්ව.

ඒ දවස්වල මේ පොත් ටික කියවපු ආසාවටම තමා මම මේ පොත් ගන්න තියෙන්නේ කොහෙන්ද කියලා හෙව්වේ.

ඕං ඒ ආසාව ආයේ ඉශ්ඨ වෙන ලකුණු පහල වෙලා තියෙන්නේ.

ඒ දවස්වල අපි ආසාවෙන් කියවපු භද්‍රජිගේ භීෂණ නවකතා සේරම ටික ආයේ මුද්‍රණය කරන්න අරගෙන තියෙන්නේ. ඒ ටික මුද්‍රණය කරන වගකීම බාරගෙන තියෙන්නේ චාමිකර ජයශංඛ කරුණාරත්න.

මේ වෙනකොට ඒ පොත් සෙට් එකෙන් උලමගේ රාත්‍රිය කියන පොත විතරයි මුද්‍රණය වෙලා තියෙන්නේ. අනිත් පොත් ටික ඊලඟ අවුරුද්දේ ජනවාරි වෙනකොට මුද්‍රණයෙන් එලි දකීවි. පහලින් තියෙන්නේ උලමගේ රාත්‍රිය නවකතාවේ අලුත්ම මුද්‍රණයේ පිටකවරය.

මම වගේ භද්‍රජි පාඨකයින්ට ඒක සතුටට කාරණයක් වේවි !

මෙදාපාර නිකුත් වෙච්ච උලමගේ රාත්‍රිය කියන පොත මම මෙදාපාර පොත් ප්‍රදර්ශනයේ නිම්සා ප්‍රකාශකයන්ගෙන් ගත්තා. ගෙදර ආපු ගමන්ම කියවන්න ගත්තේ ඒ පොත. පොත සම්පූර්ණයෙන්ම කියවලා ඉවර කරලයි අනිත් පොත් දිහා බැලුවේ..

ඊලඟ ලිපියෙන් කියන්නම්කෝ මම ගත්තු පොත් මොනවද කියලා.

අතැඟිල්ලට රන් මුදුවක් නොවෙද අගේ...

පහුගිය ටිකේ අපේ කන්තෝරුවේ වැඩ ටිකකට හිර වෙලා උන්නු නිසා බ්ලොග් අවකාශය පැත්තේ එන්න උනේ නෑ.. ඒ නිසා පරණ බ්ලොග් ලිපි ටික කියවන්නත් උනේ නෑ.. අද ඒ ලිපි ටික කියවගෙන යන්න හිතාගෙන ඉන්නේ.

පහුගිය ටිකේ වැඩ කටයුතු වලට මහන්සි උන නිසාමද මන්දා ලියන්ඩ දේවල් හිතට එන්නෙත් නෑ..

මේ අගෝස්තු මාසේ... වෙන අවුරුදු වල වගේ නෙමේ මේ අවුරුද්දේ අගෝස්තු මසය උදා උනේ මගේ ජීවිතයේ පොඩි වෙනසකුත්තෙක්ක.

ඒ තමා මගේ විවහා ගිවිස ගැනීම සිද්ධ උනෙත් මේ මාසේ දෙවෙනිදා (සෙනසුරාදා)

ලොකු උත්සවයක් නැතුව බොහොම චාමෙට තමා මේක සිද්ධ කලේ..වෙඩිමටයි විවහා ගිවිස ගැනීමටයි ලොකු වියදම් දෙකක් දරණ එක අපරාදේ නිසයි මෙහෙම චාමෙට ගත්තේ. අපේ ගෙදරින් අපි හතර දෙනයි අපේ අම්මගෙයි තාත්තගෙනුයි නෑදෑයෝ හතරදෙනෙකුයි තමා මේ උත්සවේට ගියේ. ඒ ගොල්ලන්ගෙනුත් මේ වගේම ටිකදෙනයි ඇවිල්ලා තිබුනේ.

කතෝලික ක්‍රමයට බඳින නිසා පල්ලියේදිමයි මේ කටයුතු සිද්ධ උනේ.පල්ලියේ කටයුතු ඉවර වෙලා අපේ උන්දෑගේ ගෙදර දවල් කෑම ලෑස්ති කරලා තිබුනා.

දවක් කෑම ඉවර උනායින් පස්සේ ඉදිරියේදි කරන්න ඕන කටයුතු ගැන කතාබහ කලා. ඊට පස්සේ අපේ මාමා ස්තූති කතාවක් කලා.

මං ගැනයි මගේ පවුල් පසුබිම ගැනයි මගේ ගතිගුණ ගැන වගේ දේවල් තමා කතාවෙන් කිව්වේ. අපේ මාමගේ ස්තූති කතාව ගැන නැන්දම්මා එච්චර පැහැදුනේ නෑ.. නමුත් මාමණ්ඩි නම් බොහොම කැමති උනා මේ කතාවට.

අපේ මාමගේ ස්තූති කතාව ගැන නැන්දම්මගේ හිතේ තිබ්බ නොසතුට, විවහා ගිවිස ගැනීමෙන් පස්සේ සෑහෙන දවසක් යනකන් තිබුනා.

මට නං තාම හිතා ගන්න බෑ ඇයි ඒ කතාව එයාට එච්චර නොරිස්සුවේ කියලා.ඒවයින් කාරි නෑ.. කොහොමහරි මේ කටයුතු ටික අඩුපාඩුවක් නැතුව සිද්ධ වෙච්ච එකම මදෑ..

ඔන්න ඔය විදිහට තමා මගේ අතට මුද්දක් වැටුනේ... ඉතින් මේ සිදුවීම කාට නැතත් මට වටින නිසයි පස්සේ කාලෙක බලන්න පෝස්ට් එකකට ඇතුලත් කලේ..

ඔය පල්ලෙහා පින්තූරේ ඉන්නේ අපි කට්ටියම. වමේ ඉදන් ගත්තහම අපේ තාත්තා, මම, මගේ එක්කෙනා, අපේ අම්මා, මල්ලි !!

අයිස් බාල්දි අභියෝගය

පහුගිය දවස්වල මූනුපොත පුරාම වගේ දකින්න හම්බ උනේ වාරියපොළ ගෑල්ලමේක් තමන්ට විහිලු කරපු කොල්ලෙක්ට අතුල් පහර දෙන වීඩියෝව. ඒ වීඩියෝ පටය සමාජ ජාල වෙබ් අඩවි වලට නිකුත් කලාට පස්සේ එක එක මති මතාන්තර අදහස් වලින් මුනු පොත පිරී ගිහින් තිබුනා.

තාමත් ඒ සිද්ධියේ උනුසුම ගිහින් නැතුවා වගේ ඒ ගැන කතා කරන අයත් මූනුපොතේ ඉන්නවා.දැන් නම් ඇත්තටම මේ සිද්ධිය අහලා අහලම එපා වෙලා තියෙන්නේ.

මේ අල්ල පනල්ලේ තමයි අයිස් බාල්දි අභියෝගය ලෝකේ පුරාම ජනප්‍රිය වේගෙන ආවේ.

මුලින්ම තරඟයේ නීති රිති මතක් කරගෙන ඉමුකෝ...

අයිස් බාල්දි අභියෝගය එහෙමත් නැත්නම් තේරෙන විදිහට කියනවා නං අයිස් බකට් චැලේන්ජ් එකට සහභාගි වෙන කෙනා මේ අභියෝගයට සහභාගි උනාට පස්සේ ඩොලර් 10ක මුදලක් ALS සංගමයට ගෙවන්න ඕන.

අභියෝගයට සහභාගි වෙන කෙනා කරන්න තියෙන්නේ අයිස් කැට දමපු වතුර බාල්දියකින් නාගන්න එක විතරයි..අයිස් බාල්දියකින් නෑවට පස්සේ ඒ කෙනාට පුලුවන් තව කිහිප දෙනෙක්ව (තුන්දෙනෙක් විතර) නම් කරන්න.

ඒ නම් කරපු තුන් දෙනා පෑ විසි හතරක් ඇතුලත අයිස් බාල්දි අභියෝගයට මුහුණ දෙන්න ඕන. මුහුණ දීලා වීඩියෝ ගත කරලා ඒ වීඩියෝ දර්ශන යූ ටියුබ්, වෙයින්,ඉන්ස්ටග්‍රෑම් වගේ සමාජ ජාල වෙබ් අඩවි වලට නිකුත් කරන්න ඕන.

අභියෝගයට නම් කරපු කෙනෙක් මේ අභියෝගය බාර ගන්නේ නැතුව මඟ අරිනවා නම් ඒ කෙනා ඩොලර් 100ක මුදලක් ALS සංගමයට දිය යුතු යි !

පිස්සු නේ ?

ඔවු ඇත්තටම පිස්සු වැඩක්...!

මේ පිස්සු වැඩේට මූලිකවම හේතුව උනේ ALS සංගමයේ අරමුදල් තර කරගන්න. සංගමය මූලිකම අරමුණ වෙන්නේ Amyotrophic Lateral Sclerosis කියන රෝගී තත්වයෙන් ලොව පුරා ජීවත් වෙන මිනිස්සුන්ව බේර ගන්න ඕන කරන පර්යේෂණ වලට අවශ්‍ය අරමුදල් රැස් කරගන්න.

ALS කියන රෝගී තත්වයෙන් මූලිකම හානිය සිද්ධ වෙන්නේ ස්නායු පද්ධතියටලු. ස්නයු පද්ධතියට හානි උනාට පස්සේ සදාකාලික අංශබාග තත්වයට ගොදුරු වීමක් සිදු වෙනවා. මේ රෝගී තත්වයට ගොදුරු වෙච්ච කෙනෙකුගේ ආයු අපේක්ෂාව අවුරුදු දෙකේ ඉදලා පහ දක්වා අඩු වෙනවලු. ඒ වගේම මේ වෙනවිටත් මේ රෝගී තත්වය නිට්ටාවට සුව කරන්න බෙහෙත් හොයාගෙන නෑලු.

දැනට මේ රෝගීන්ට දෙන බෙහෙත් වලින් කරන්නේ රෝගය උග්‍ර වීමේ සීග්‍රතාව අඩු කරන එකලු. ඒ වගේම විවිධ බෙහෙත් වර්ග අත්හදා බලමින් ඉන්නවා කියලයි ALS සංගමය කියන්නේ.

මේ නිසයි ALS සංගමය මේ රෝගය ගැන පර්යේෂණ සිදු කරන්නේ. ඒ පර්යේෂණ වලින් පස්සේ මේ රෝගය නිට්ටාවට සුව කරන්න පුලුවන් වෙන විදිහේ ඖෂධයක් සොයා ගන්නත් ඔවුන් බලාපොරොත්තු වෙනවා.

මෙන්න මේකයි අයිස් බකට් අභියෝගයේ අරමුණ !!!

ලංකාවේ ඉරාජ් වීරරත්න, මල්ශා කුමාරණතුංග එහෙමත් මේ අභියෝගයට මුහුණ දුන්නා....ඉදිරියේදි තවත් අයත් මේ අභියෝගයට මුහුණ දේවි කියලා හිතනවා ... :)

එහෙනං මං ගියාවේ !!! ජය වේවා !