වාසනාවන්ත මරණයක්

කාටහරි හිතෙන්න පුලුවන් මරණයක් වාසනාවන්ත වෙන්නේ කොහොමද කියලා. මරණයක් වාසනාවන්ත මරණයක් වෙන විදිහක් තියෙනවා. අපි හිතමු කෙනෙක් ගොඩාක් ලෙඩවෙලා එකතැන් වෙලා ඉන්නවා කියලා. හරියට කෑමක් බීමක්වත් කන්න බැරුව වැසිකිලි යන්නවත් දොට්ට පිලට යාගන්න බැරුව ඉන්නවා නම් ඒක ඒ කෙනට කොච්චර නම් දුකක්ද.

ඒක ගෙදර අයටත් කොච්චර දුකක්ද. එතකොට ඒ ලෙඩවෙලා ඉන්න කෙනා උනත් හිතන්නේ ඉක්මනට මැරෙනවා නම් හොදයි කියලා. මොකද හොද කරන්න බැරි ලෙඩක් හැදිලා එකතැන් වෙලා දුක් විඳිනවට වඩා මරණය සැපතක්.අන්න එහෙම ජරාවට පත්වෙලා මැරෙන එකට තමයි අවාසනාවන්ත මරණ කියලා කියන්නේ.

සමහරු මැරෙනවා ඒ මරණේ ගෙදර අය දන්නෙත් ඒ කෙනා මැරිලා ටික වෙලාවකට පස්සේ. උදාහරණෙකට අපේ අම්මැයි ආච්චිඅම්මා උදේ කෑම කාලා ගේ එහෙම අතුගාලා මහන්සියට පුටුවක හාන්සි උනා ලු. එහෙම්ම පණ ගිහින්. අතේ තිබ්බ කොස්ස බිමට වැටෙන සද්දෙට තමයි ගෙදර කට්ටිය ඇවිත් තියෙන්නේ. අන්න එහෙම ඒවා තමයි වාසනාවන්ත මරණ කියන්නේ. ගෙදර අයටවත් තමන්ටවත් කරදරයක් නෑ. එහෙම මැරෙන්න හැමෝටම බෑ. ඒකට පින් කරලා තියෙන්න ඕනේ.

ගිය ආත්මේ කරන පින් පවු අනුව ඒවගේම මේ ආත්මේ කරන කියන දේ අනුව දුක් විඳලා මැරෙනවද නැද්ද කියන එක තිරණය වෙනවා කියලා තමයි මට නම් හිතෙන්නේ.

මට මේ දේවල් ලියන්න හිතුනේ අපේ ගෙවල් ලඟ කෙනෙක් ඔහොම දුක් විඳලා මැරුනා.ඒ කෙනා මැරෙන්න කලින් ලෙඩ වෙලා එකතැන් වෙලා ඉන්නවා කියලා අපේ අම්මා කිව්වාම මම ගත් කටටම කිව්වේ "ඒ කෙනා මැරෙන එක හොදයි" කියලා. කාටවත් මෙහෙම කියන්න හොද නෑ. නමුත් ඒ කෙනා දුක් විඳින හැටියට මැරෙන එක සතුටක් කියලා මට හිතුනා.

අපි ඊලඟ ආත්මේ හොද තැනක ඉපදෙන්න කියලා පින් කරගන්න බැරිනම් අඩුම තරමේ මේ ආත්මේ ගෙදෙර උන්ට කරදරයක් නැතුව මැරෙන්නවත් පින් කරගමු !!!! මොකද මරණේ කියන්නේ කාටත් පොදු දෙයක්. කවුරුත් මැරෙනවා. මැරෙන්නේ නැති කෙනෙක් නෑ.