අද හරි සතුටු දවසක්

අපෝ.. ගිය මාසේ තිබ්බේ එකම එක නිවාඩුවයි. ඒකත් පෝය නිවාඩුවක් ! මේ මාසෙවත් නිවාඩු දෙක තුනක් තිබ්බා නම් පාඩම් කරන්ඩ තිබ්බා. මොකද මේ මාසේ විභාගේ කරන්ඩ එපැයි. ඔහොම හිත හිත සතියකට උඩදි කැලැන්ඩරේ ජූලි මාසයට තියෙන කොළේ පෙරලුවා.

ජූලි තුන්වෙනිදා නිවාඩුවක් තියෙනවා. ඒකත් අඟහරුවාදා දවසක්. දෙවෙනිදා බඩේගායක් හදාගත්තොත් දවස් හතරක නිවාඩුවක් තියෙනවා.

"ජූලි දෙවෙනිදා ! ජූලි දෙවෙනිදා !! ජූලි දෙක !! ජූලි දෙක !!!"

ඔහොම හිත හිත ඇඟිල්ලෙන් දෙකේ ඉලක්කමට තට්ටු කර කර ඉන්නකොට මට අතීතයේ එක දවසක් මතක් උනා.  ඒ තමා මගේ පරණ ගෑල්ලමයාගේ උපන්දිනේත් ජුලි දෙවෙනිදා. මට ඒ උපන්දිනේ හොදටම මතක තියෙන්නේ මම් ඒ ගෑල්ලමයට පණ වගේ ආදරේ කරපු නිසා වෙන්ටෑ.

එයාගේ උපන්දිනේට මොනාහරි පිස්සු වැඩක් කරන්ඩ ඕන..
ම්ම්ම්ම්... කාඩ් එකක්වත් ගෙදෙට්ට යවනවද ? මාත් එක්ක තියෙන තරහට කාඩ් එක ඉරලා දායි. දැනටමත් ඒයැයි පිරිමි ලමේක් එක්ක යාළුවෙලා ඉන්න නිසා එහෙම කරන එකත් හරි නෑ. අයියෝ සල්ලි !! ඒ වැඩේ හරි යන් නෑ.

එහෙනම් ඇඳුමක් පැළදුමක් අරන් දෙනවද ? මොකද එයා මාත්තෙක්ක හිටපු අවුරුදු තුනටම මම් වැඩිමනත් අරගෙන දීලා තියෙන්නේ ඇඳුම් පැළදුම්. මොකද ඒයැයි ලස්සන අඳින්න ආසයි. ඇඳුම් අරන් දෙන එක හරියන එකකුත් නෑ. මොකද කාලෙකින් දැක්කේ නැති නිසා මහත් වෙලාද කෙට්ටු වෙලාද කියලා දන්නේ නෑ.

 ම්ම්ම්ම්... එහෙනම් වෙන මොනාහරි අරන් දෙනවා !

මට තාමත් අද වගේ මතකයි මීට අවුරුද්දකට උඩදි ඒයැයිගේ උපන්දිනේ දවසේ කිසිම දෙයක් අරන් දෙන්න අතේ සතේ නැතුව හිගන්නෙක් වගේ හිටියා. මට මතක විදිහට කාගෙන්වත් ණයක් ඉල්ලගන්නවත් විදිහක් තිබ්බේ නැති මහ ජරා කාළයක්.

කොටින්ම ඒයැයිගේ උපන්දිනේට කැළණි පන්සල් ගියේ අපේ මලයගෙන් ඉල්ලගත්තු සල්ලි වලින්. මුකුත් ම අරන් දෙන්න උනේ නැති එකට මට මාර අප්සට් !!!

ඉතින් මම් එදා හිතා ගත්තා ඊලඟ උපන්දිනේට උපන්දින දෙකම අල්ලලා තෑග්ග ඩබල් කරලා ලොකු තෑග්ගක් අරන් දෙනවා කියලා.

ඒ මතකයත් හිතේ තියාගෙන පහුගිය සෙනසුරාදා උදෙන්ම කිරිබත්ගොඩ ටවුමට දිව්වා ලොකු තෑග්ගක් ගන්න කියලා හිතාගෙන. එදා මම් වියදම් කරන්න හිතන් උන්න ගාන ඩබල් කරලා ඒ ගානට හරියන්න කොපි පොත් ගත්තා. පොත් ගානටම හරියන්න පෑනුත් ගත්තා !!!

 කිරිබත්ගොඩ ටවුමේ අඩුවටම පොත් තිබ්බ තැනින් පොත් ගත්ත නිසා සෑහෙන පොත් ගොඩක් ගන්න පුලුවන් උනා.ඒ පොත් ටිකත් අරගෙන ගෙදර ආවා. ආපු හැටියෙම පොත් ටික ගොඩවල් දෙකකට වෙන් කරලා පාර්සල් දෙකක් හැදුවා.

පාර්සල් හදලා ඉවර වෙලා  ...

 "මලයෝ.... මට දුප්පත් ළමයි දෙන්නෙක් හොයලා දීපං !!"

" ඒ මොකටද උබට ළමයි දෙන්නෙක් !! " මං දිහා නෝක්කාඩු බැල්මක් හෙලන ගමන් මල්ලි ඇහුවා.

 "නෑ බං ! මට ළමයි දෙන්නෙක්ට පොත් ටිකක් දෙන්ඩ හිතුනා... ඒකයි !! හැබැයි සඳුදා වෙනකොට පොත් ටික දෙන්ඩ ඕනා !"

"එහෙම හදිස්සියේ හොයාගන්න නම් නෑ.. අපි එහෙනම් ළමා නිවාසෙකට ගිහින් දෙමු." මලයා යෝජනා කලා.

ඒකත් හොද අදහස නිසා මාත් ඒ වැඩේ අනුමත කලා. මේ වෙනකොට නම් අපේ මලයා පොත් ටික ගිහින් දීලත් ඇති. ඉතින් අද ඒ ගෑල්ලමයගේ උපන්දිනේට මම් ලොකු පිනක් කරගත්තා. ඒ පිනෙන් ඒයැයිගේ ජීවිතය සතුටින් පිරවෙන්ඩ කියලත් පැතුවා.

ඒ නිසා මාර සතුටු දවසක් අද !!!

 ඔන්න ඔය විදිහට තමා හදිස්සියේම මගේ හිතට ආපු පිස්සු අදහසක් ක්‍රියාත්මක කලේ.

අවසන් වශයෙන් ජීවනේ ගමනේ තවත් එක් කඩඉමක් පසු කරන ඔයාට, කරන කියන රැකි රක්ෂා සාර්ථක වෙලා ඔයාගේ ජීවිතය සතුටින් පිරුන වාසනාවන්ත එකක් වෙන්ඩ කියලා පතනවා. සුබ අනාගතයක් !

-------------------------------------------------------------------

 ප.ලි. - ඒයැයි ගැන බ්ලොග් එකේ ලියන්ඩ එපාම කියපු නිසා මම් මීට කලින් එයා ගැන ලියලම නෑ. ඒක නිසයි කවුරුත් ඒ ගැන දන්නේ නැත්තේ. දැන් ඉතින් ලිව්වට අවුලක් නෑ. :)