සසරේ තවමත් මග ගෙවමි

සඳ නැති කළුවර අහසක අරුමය
ජීවිතයේ දුක මට කිව්වා
ජීවිතයේ ගන අඳුර මකන්නට
පහනක් මා දසතම සෙව්වා

පහනක් සොයමින් මා යන කලදි
වෙසක් සඳේ ඔබ නැඟ ආවා
සඳ කිරණින් ඔපවත් වූ නගරයේ
මාවතකට මා ඇවිද ගියා

දෙවුරම් වෙහෙරේ ගාණ්ඨා නාදය
මගෙ සවන්පත් හා ගැටුනා
කිසිවක් නොසිතා කිසිවක් නොඳොඩා
මගේ දෙපා ඒ වෙත ඇදුනා

ගලන මදනල දෙවුරම් වෙහෙරේ
රාගයේ ගිනි නිව්වා මතකයි
නැති වූ දේ ගැන සිත පෙලමින් තිබු
සෝක සුසුම් නිව්වා මතකයි

බුදු හිමිගේ හඬ, දම් මණ්ඩපයෙන්
ඇසුනා මට ඇසුනා මතකයි
තවත් කලයක් මිනිස් වෙසක් ගෙන
සසර විඳින්නට පින් පිරුනා මතකයි

සසරේ දුක දැක, සසරේ අඳුරට
බිය උවත් මගෙ සිත හැඬුවා
තවත් කාලයක් ජීවිතයේ රස
විඳිය යුතු මගෙ සිත හැඬුවා

බුදු හිමියනි පෙර පින් නැති කම්දෝ
මම තව මත් මේ සසරෙ සිටී....
තවමත් ඔබගේ දහම් අසමි
සිත් තුල ගිනි දුක් නිවා ගනි....

---------------------------------------------------------------------
ප.ලි. - ධනූගේ කවි සංකල්පනාවක් !