නිලාවැලි ගමන

හැම අවුරුද්දකම වගේ අපේ පීඨයෙන් දුෂ්කර පලාත්වල සාමාන්‍ය පෙල කරන නංගිලා මල්ලිලාට අරුණැල්ල කියලා සාමාන්‍ය පෙල සම්මන්ත්‍රණ මාලාවක් කරනවා. එක අවුරුද්දක අපේ අරුණල්ල වැඩසටහන් මාලාවේ සමාරම්භක දේශනය තිබ්බේ කන්තලේ පැත්තේ තියෙන බොහොම දුෂ්කර පාසලක !

අපිත් උදේ රැයින් ඇහැරිලා පීඨයේ බස් එකෙන් කන්තලේ ආවා.උදෙම්ම පිටත් උනාට කන්තලේට එනකොට 11 විතර වෙලා. ඊට පස්සේ අපිව පිලිගන්න පොඩිවට පෙරහැරකුත් සූදානම් කරලා තිබුනා. අපිත් ඔය පෙරහර දිගේ ගිහින් උත්සව ශාලාවට ආවා.

ඒ අයට පුලුවන් උපරිමයෙන් ලස්සන උත්සවයක් ලැහැස්ති කරලා තිබුනා. එක මල්ලි කෙනෙක් (පුතෙක් කියලා කිව්වොත් තමා හරි) 'ලස්සනට පැන මඩ කඩිති' ගීතයත් ගායනා කලා.

උත්සවය ඉවර වෙලා දවල් කෑමත් ගමේ කට්ටිය එකතු වෙලා ලැහැස්ති කරලා තිබ්බා. අපි ඒ සංග්‍රහයත් බුක්ති වින්ඳා. ගම්බද මිනිස්සුන්ගේ ආගන්තුක සත්කාර ගැන ආයේ කතා කරන්න දෙයක් තියේ යෑ. ඒවා උපරිමයි !

"මෙච්චර දුරක් ආපු එකේ ත්‍රිකුණාමලේටත් ගිහින්ම එමු !" අපිත් එක්ක ආපු ජනක විජේකුලසූරිය සර් කිව්වා.

සර් එහෙම කිව්වම අපි කොහොමද අකමැති වෙන්නේ. අපිත් එක පයින්ම වැඩේට කැමති උනා. ආයේ ඉතින් අතින් පයින් යන එකක් යෑ. ඇරත් කිලෝමීටර් 20යිනේ යන්න තියෙන්නේ.

මුලින්ම ගියේ නිලාවැලි මුහුදු වෙරල බලන්න.ඇත්තටම ලංකාවේ තියෙන ලස්සනම මූදු වෙරලවල් වලින් එකක් තමයි නිලාවැලිය කියන්නේ. මූද එච්චර ගැඹුරුත් නැති නිසා සෑහෙන දුරක් මූද පැත්තට ගියෑකි. අනිත් එක තමයි සැරට රැල්ල ගහන නිසා දිය මත ලිස්සන වැඩේට නම් මරු.

වතුර ටික දැක්ක හැටියෙම අපේ යුනියන් එකේ සභාපති අයියා ඇඳන් හිටපු ඇඳුම් ටික විසික් කරලා දාලා වතුරට පැන්නා. අපි නාගන්න ඇඳුම් ගෙනාවේ නැති නිසා රැලි පාග පාග හිටියා.

දන්නවනේ මූදක් ලස්සන ඉර බහිනකොට කියලා. මාත් ඉර, ඈත ක්ෂිතිජයෙන් බැහැලා යනකම් බලන් හිටියා.

මොන !!! ක්ෂිතිජයෙන් බැහැපු ඉරක් නෑ. !!!! එක පාරට කළුවර උනා.

පස්සේ තමා මතක් උනේ මම් ඉන්නේ නැගෙනහිර වෙරලෙයි කියලා !!! :)

ඊට පස්සේ කෝනෙශ්වරම් කෝවිලත් බලාගෙන ආයෙමත් නුවර ආවා.